Konsilio de Popolaj Komisaroj

1917

---

Al la popoloj de la militemaj landoj !

Nia propono konkludi tujan armisticon sur ĉiuj frontoj, kun la celo atingi demokratian pacon sen aneksadoj aŭ kontribuoj, garantiante la rajton de nacioj al memdetermino, ricevis la konsenton de la germana ĉefkomandanto, kun la celo negoci pacon.

La Ĉefkomandanto de la Armeoj de la Respubliko, Rezerva Leŭtenanto Krylenko, proponis prokrasti la komencon de la armisticaj intertraktadoj je kvin tagoj, tio estas ĝis la 2-a de decembro, por doni al la Aliancitaj registaroj plian ŝancon klarigi siajn vidpunktojn pri la pacnegocadoj.

Oni decidis per reciproka interkonsento ĉesigi la malamikecojn ĉe la rusa fronto. Estas memkompreneble, ke dum tiuj kvin tagoj, neniu movado de trupoj devas okazi ĉe ambaŭ flankoj.

La decida paŝo estas farita. La venka revolucio de la laboristoj kaj kamparanoj de Rusio postulas, ke la demando pri paco estu solvita sen prokrasto. La periodo de hezito, prokrastado kaj kancelariaj konvencioj finiĝis. Nun ĉiuj registaroj, ĉiuj klasoj, ĉiuj partioj de ĉiuj militemaj landoj estas vokitaj kategorie respondi al ĉi tiu demando: Ĉu vi pretas, kiel ni, komenci, la 2-an de decembro, intertraktadojn celantajn tujan armisticon kaj ĝeneralan pacon? Jes aŭ ne?

La respondo al tiu ĉi demando dependas de tiu ĉi alia demando: Ĉu la laboristoj de la tero kaj la fabrikoj eskapos la suferon kaj hororojn de alia vintra kampanjo, aŭ ĉu Eŭropo devos daŭre verŝi sian sangon?

Ni, la Konsilio de Popolaj Komisaroj, adresigas ĉi tiun demandon al la registaroj de niaj Aliancanoj: Francio, Anglio, Italio, Usono, Belgio, Serbio, Rumanio, Japanio, Ĉinio. Ni demandas ilin malkaŝe antaŭ ilia propra popolo, antaŭ la tuta mondo: Ĉu vi volas komenci pacnegocadojn la 2-an de decembro, samtempe kun ni?

Ni, la Konsilio de Popolaj Komisaroj, alparolas la Aliancitajn popolojn, kaj precipe iliajn laboristajn masojn, demandante ilin: Ĉu vi ankoraŭ volas plilongigi ĉi tiun militon, sen celo aŭ senco, kaj blinde puŝi la eŭropan civilizon al ruino?

Soldatoj, proletoj, laboristoj, kamparanoj, ĉu vi volas fari kun ni la decidan paŝon al paco inter la popoloj? La Konsilio de Popolaj Komisaroj alparolas la laboristojn de Germanio, Aŭstrio-Hungario, Turkio kaj Bulgario: La paco, kiun ni proponas, devas esti paco de popoloj; Ĝi devas baziĝi sur lojala interkonsento, certigante la liberan ekonomian kaj intelektan disvolviĝon de ĉiu popolo.

Tia paco povas esti fondita nur sur la bazo de malferma kaj vireca lukto de la revoluciaj masoj kontraŭ ĉiuj konkerplanoj kaj imperiismaj projektoj. La Laborista kaj Kamparana Revolucio jam publikigis sian pacprogramon. Ni publikigis la sekretajn traktatojn de la caro kaj la burĝaro kun niaj aliancanoj kaj deklaris, ke la rusa popolo ne sentas sin ligita per ĉi tiuj traktatoj.

La oficialaj kaj neoficialaj reprezentantoj de la regantaj klasoj de la aliancitaj landoj respondis al nia propono rifuzante agnoski la registaron de la Konsilioj (de Laboristoj, Kamparanoj kaj Soldatoj) kaj eniri pacnegocadojn kun ĝi.

La registaro de la venka Revolucio ne bezonas esti agnoskita de la profesia diplomatio de kapitalismo. Sed ni demandas la popolon: Ĉu reakcia diplomatio esprimas viajn aspirojn kaj vidpunktojn? Ĉu la popolo estas decidita permesi, ke ĉi tiu diplomatio maltrafu ĉi tiun bonan ŝancon por konkludi pacon, kiun la Rusa Revolucio ofertas al ili? Tiuj demandoj devas esti responditaj senprokraste; ne per vortoj, sed per agoj!

La rusa armeo kaj popolo ne volas plu atendi. La 2-an de decembro ni komencos pacnegocadojn. Se la aliancanoj ne sendos siajn intertraktantojn, ni intertraktos sole kun la germanoj. Ni volas ĝeneralan pacon. Sed se la burĝaro de la aliancitaj landoj devigos nin konkludi apartan pacon, la plena respondeco falos sur ilin.

Soldatoj, laboristoj kaj kamparanoj de Francio, Anglio, Italio, Usono, Belgio, Serbio! Pacnegocadoj komenciĝos la 2-an de decembro. Ni atendas viajn reprezentantojn. Agu nun!

For kun la vintra kampanjo! For kun milito! Vivu paco kaj frateco inter la popoloj!

Subskribo:

La Komisaro pri Eksterlandaj Aferoj:

Trockij.

La Prezidanto de la Konsilio de Popolaj Komisaroj:

Uljanoff Lenin.